یک قدم سریع‌تر

پست امروز یا چاپار؟
تو دنیای امروز دیگه کمتر کسی از پست برای ارسال نامه استفاده میکنه. روال کار اینطوری شده که ایمیل جای هر نامه رسمی و غیر رسمی رو گرفته. اوایل اما اینطور نبود، حتی پست هم نبود. اون روزها از چاپار استفاده میکردن. اسب که خیلی سریعتر از انسانه، هسته اصلی این سیستم بود. چاپار در نوع خودش یک ابداع جالب بود ولی آیا چاپار انسانی هم امکان پذیره؟ به جای اسب، یک دونده.
شاید تعبیر درستی نباشه اما امروزه بهش میگیم دو امدادی! پیام از دست یک نفر به نفر بعدی منتقل میشه و این جابجایی دونده ادامه پیدا میکنه تا درنهایت پیام به مقصد برسه. به چالاکی چاپار نیست اما در دنیای امروز چی؟ میتونه با سیستم پست رقابت کنه؟ فرض کنید نامه من از تهران باید به چابهار برسه، پست سریع‌تر انجامش میده یا دونده‌های دو امدادی؟

تخمین

اول باید بدونیم که چون چابهار مرکز استان نیست؛ پست این ماموریت رو در 72 ساعت انجام میده. پس دونده‌های ما 72 ساعت وقت دارند که نامه رو برسونن به چابهار.
در دو 4 در 100 متر امدادی، چهار دونده وجود دارند که هر کدام باید 100 متر بدوند. بهترین رکورد المپیکی این مسابقات 36.84 ثانیه است یعنی مجموعا 400 متر در این مدت زمان طی شده. فاصله جاده‌ای تهران تا چابهار 1813 کیلومتره یعنی 1813000 متر.
قراره هر 400 متر توی 37 ثانیه طی بشه اما این یک رکورد در تاریخ این رقابت‌ها محسوب میشه و قطعا برای هر دونده‌ای ممکن نیست بنابراین ما سرعت رو کمی بیشتر یعنی 50 ثانیه برای 400 متر در نظر میگیریم.
یه جورایی مثل این میمونه که 4533 تا دو امدادی پشت سر هم برگزاری بشه (فاصله تهران تا چابهار تقسیم بر 400 متر). هر مرحله 50 ثانیه طول میکشه، پس در کل 226650 ثانیه یعنی حدودا 63 ساعت زمان میبره! پس چاپار انسانی ما حدود 9 ساعت زودتر از پست نامه رو ارسال میکنه!
اما قطعا کارایی پست بیشتره ولی سرعت ما یکم بیشتر :))

 

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *